szczepienia ochronne, tężec, zdrowie     |     31.05.2017     |    
    |    

Tężec profilaktyka i szczepienie nie tylko dla podróżników oraz działkowców

Tężec, dzięki szczepieniom, może wydawać się chorobą przeszłości w naszej szerokości geograficznej, ale nadal zbiera on śmiertelne żniwo na przykład w Afryce. Laseczki tężca jednak występują  w glebie, kurzu oraz przewodzie pokarmowym zwierząt również w Polsce, więc osoby narażone na kontakt z nimi nie mogą ignorować zagrożenia i powinny zadbać o profilaktykę. W przypadku tężca najskuteczniejsze są szczepienia.

Tężec- profilaktyka

Tężec jest chorobą zakaźną układu nerwowego, spowodowaną działaniem toksyny tężcowej (neurotoksyny) wytwarzanej przez laseczki tężca (z łac. Clostridium tetani). Po przedostaniu się do rany, którą może być drobne, łatwe do zignorowania, pozornie nic nie znaczące skaleczenie,  bakterie produkują neurotoksynę, która blokuje zakończenia nerwowe. Prowadzi to do nadwrażliwości na bodźce, porażenia mięśni oraz śmierci osoby zrażonej. Okres wylęgania choroby wynosi od 3 dni do 3 tygodni (średnio 8 dni)[1].

Przed wprowadzeniem szczepień tężec często występował u noworodków, jednak od 1984 roku w Polsce już nie rejestruje się przypadków tej choroby u dzieci nowonarodzonych. Rocznie zgłaszanych jest około 20 przypadków tężca, głównie u osób dorosłych powyżej 60 roku życia[2].

Rodzaje szczepionek przeciwko tężcowi

Szczepienie przeciwko tężcowi jest obowiązkowe, a więc bezpłatne, dla dzieci od drugiego miesiąca życia, kiedy to podawana jest pierwsza dawka szczepionki. Najczęściej jest to szczepionka skojarzona (DTwP przeciw błonicy (D), tężcowi (T) i krztuścowi (z pełnokomórkowym składnikiem krztuśca-wP)  lub szczepionka skojarzona DTaP przeciw błonicy (D), tężcowi (T) i krztuścowi (z bezkomórkowym składnikiem krztuśca (aP), która może występować w postaci skojarzonej z antygenami  Hib, polio, wzwB[3]. Druga dawka szczepionki podawana jest w 3-4 miesiącu, trzecia w 5-6, zaś czwarta między 16 a 18 mż. Odstępy między dawkami powinny więc wynosić 6-8 tygodni. W 6 roku życia podawana jest szczepionka przypominająca DTaP, następna w 14 i w 19 roku życia[4]. Dostępna jest również szczepionka skojarzona czterowalentna DTaP-IPV (4 w 1) uodparniająca przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis[5].

Na rynku dostępne są również szczepionki monowalentne (T) dla dzieci z przeciwwskazaniami do szczepień szczepionkami skojarzonymi (szczepienie podstawowe), dorosłych wcześniej nieszczepionych w schemacie podstawowym  oraz osób zranionych ze wskazaniami indywidualnymi, gdy ostania dawka szczepionki tężcowej została podana nie wcześniej niż po 5 latach od ostatniego szczepienia. Szczepionki skojarzone dwuwalentne (DT lub dT) są stosowane u dzieci w wieku 6 lat z przeciwwskazaniami do szczepień szczepionką przeciw krztuścowi.

Decyzję o klasyfikacji do szczepienia każdorazowo podejmuje lekarz podczas wizyty szczepiennej. Wtedy też mamy okazję zdać pytania, które według nas są ważne i porozmawiać na przykład o obawach i wątpliwościach związanych ze szczepieniem.

[1] http://szczepienia.pzh.gov.pl/main.php?p=3&id=83&to=choroba

[2] http://pediatria.mp.pl/choroby/chorobyzakazne/74643,tezec

[3]http://szczepienia.pzh.gov.pl/main.php?p=3&id=83&to=szczepionka

[4]http://szczepienia.pzh.gov.pl/main.php?p=3&id=83&to=kalendarz

[5]http://szczepienia.pzh.gov.pl/main.php?p=3&id=80&sz=1267&to=szczepionka

PARTNERZY

Akcję społeczną „Zaszczep się wiedzą” wspierają:

PATRONI MEDIALNI