Szczepienie lub przebycie choroby w dzieciństwie sprawia, że nie trzeba szczepić się ponownie – MIT

< powrót

Osoby dorosłe często zapominają o tym, że większość szczepień którym zostali poddani jako dzieci, wymaga dawki przypominającej w późniejszych latach życia.

Wiele chorób, na które byliśmy szczepieni w dzieciństwie ma ograniczoną trwałość. Oznacza to, że jesteśmy narażeni na zakażenie się groźnymi ustrojami, które w niektórych przypadkach mogą powodować śmierć lub trwały uszczerbek na zdrowiu.

Do chorób przed którymi należy się szczepić regularnie (minimum co 10 lat) należą m.in. błonica, krztusiec i tężec. Tężec jest chorobą śmiertelną, w Polsce chorują na nią głównie dorośli. Co roku odnotowuje się ok. 20 przypadków zarażenia tężcem, głównie wśród osób po 60 roku życia. Kilka z nich umiera – w 2007 roku było to 9 osób, czyli prawie 50%.

Warto też co 5 lat szczepić się przeciwko pneumokokom. Szczepienie przeciw grypie należy natomiast wykonywać co roku.

Osoby pracujące w służbie zdrowia, narażone na stały kontakt z chorymi, powinny poddać się szczepieniom przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B („żółtaczka wszczepienna”).

PARTNERZY

Akcję społeczną „Zaszczep się wiedzą” wspierają:

PATRONI MEDIALNI