Jakie szczepionki przeciwko krztuścowi i dlaczego są zalecane do podawania starszym dzieciom, młodzieży i osobom dorosłym?

< powrót

W Polsce od wielu lat są prowadzone powszechne szczepienia przeciwko krztuścowi, dzięki czemu liczba zachorowań wśród dzieci bardzo się zmniejszyła. Nie udało się jednak całkowicie wyeliminować zakażenia w populacji ludzi starszych.

Obecnie istnieją dwa typy szczepionek przeciwkrztuścowych: konwencjonalna (pełnokomórkowa) i bezkomórkowa (aceluralna). Szczepionka pełnokomórkowa jest zawiesiną zabitych, całych komórek bakteryjnych i zawiera komplet antygenów ochronnych. Charakteryzuje ją wysoka immunogenność, ale może powodować umiarkowane niepożądane odczyny poszczepienne ze względu na obecność substancji balastowych w jej składzie. Szczepionka bezkomórkowa ma nieco niższą immunogenność, zawiera oczyszczone i inaktywowane antygeny krztuścowe
w różnych proporcjach.

Szczepienia obowiązkowe prowadzone wg. kalendarza szczepień (5 dawek szczepionki: 3 w 1.r.ż., 1 w 2.r.ż. i 1 w 5. r.ż.) zapobiegają zachorowaniom wśród dzieci (szczególnie zależy nam na ochronie niemowląt, bo dla nich zachorowanie na krztusiec jest najbardziej niebezpieczne), ale odporność ta stopniowo wygasa w życiu dorosłym. Trzeba jednak pamiętać, że przechorowanie po naturalnym zakażeniu także nie daje trwałej odporności.

Prof. Ewa Helwich
Konsultant krajowy w dziedzinie neonatologii

PARTNERZY

Akcję społeczną „Zaszczep się wiedzą” wspierają:

PATRONI MEDIALNI